# Ένα πρωτόγονο ... «βροχόμετρο» στη Θερμή!

@ Από τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι ενδιαφερόντουσαν να μάθουν αν θα έπεφταν κάθε χρόνο αρκετές βροχές για τα χωράφια και τις καλλιέργειές τους. Για το λόγο αυτό προσπαθούσαν με αγωνία να καταλάβουν αν θα έχουμε βροχές παρατηρώντας διάφορα σημάδια της φύσης.
.....................................................................................................
@ Τέτοιες παρατηρήσεις κάνανε τις περιόδους, που είχαμε τα «(η) μερομήνια» δηλαδή τον Αύγουστο και το Μάρτιο. Ωστόσο επειδή τότε δεν υπήρχε μετεωρολογική επιστήμη, οι προβλέψεις τους συχνά έπεφταν Έξω.
...................................................................................................
@ Στη Θερμή ένα σημάδι για το αν οι βροχές, που έπεσαν το χειμώνα ήταν αρκετές, ήταν το αν έτρεχαν κάποιοι σωλήνες που γέμιζαν νερό από τις μάνες, δηλαδή τις πηγές της γης. Ένας τέτοιος σωλήνας υπήρχε στο "Πέρα" ένα σημείο πριν το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου, όπως βγαίνουμε από το χωριό.
...............................................................................................
@ Αν ο σωλήνας έτρεχε, αυτό σήμαινε ότι το νερό ήταν αρκετό. Αν όμως δεν έτρεχε, τότε καταλάβαιναν ότι θα υπήρχε πρόβλημα. Εκεί μαζεύονταν αρκετή ποσότητα νερού γιατί υπάρχει και ένας χαζανές (μια υδαταποθήκη δηλαδή που επίσης την φωτογραφίσαμε).
.............................................................................................
@ Τον σωλήνα στο "Πέρα" τον φωτογραφίσαμε στις αρχές Νοεμβρίου με την τάξη μου συγκεντρώνοντας υλικό για το πρόγραμμα «ΚΛΙΚ! Προστάτεψέ το! ». Όπως μας είπε ο κ. Άγγελος Σιδεράς, εκεί πήγαιναν οι γυναίκες της Θερμής για να πλύνουν τα ρούχα και τις καρπέτες τους, αφού εκείνη την εποχή τα σπίτια δεν είχαν νερό και έπαιρναν από τις βρύσες του χωριού.

............................................................................................
@ Την ώρα που έπλεναν το κουτσοµπολιό έδινε και έπαιρνε. Οι γυναίκες έλεγαν τα δικά τους, σχολίαζαν ελεύθερα και έκαναν κοινωνική κριτική. Ήταν με άλλα λόγια το δικό τους "καφενείο", μια και δεν μπορούσαν να πάνε στα καφενεία των αντρών.

......................................................................................
@ Το πλύσιμο –όπως και σε άλλα μέρη της Ελλάδας - ξεκίναγε πολύ νωρίς το πρωί με τη μεταφορά των ρούχων, των καζανιών , (όπου βράζανε το νερό) της σκάφης , του κόπανου ,του µπουγαδοκόφινου, των ξύλων ( για το άναμµα της φωτιάς),των σπιτικών σαπουνιών και της στάχτης (αλισίβας)-που ήταν το μαλακτικό της εποχής. Οι νοικοκυρές τελείωναν τη δουλειά τους αργά το βράδυ με την δύση του ηλίου.
................................................................................................
Δημήτρης Σαντζηλιώτης - Μαθητής Ε΄ τάξης